وتوی پیش نویس قطعنامه ضد ایرانی، شکست بزرگ ترامپ در صحنه دیپلماسی بود

حسین کنعانی مقدم، کارشناس مسائل سیاسی، در گفت وگو با ایکنا، درباره وتوی پیش نویس قطعنامه ضدایرانی آمریکا در شورای امنیت سازمان ملل از سوی چین و روسیه، اظهار کرد: آمریکایی ها تلاش بسیاری کردند تا از طریق نفوذ در شورای امنیت سازمان ملل و به بهانه قطعنامه 2231 و موضوع سازوکار «اسنپ بک»، سناریوی جدیدی را برای بازگرداندن تحریم ها علیه جمهوری اسلامی ایران در چارچوب تحریم های سازمان ملل دنبال کنند.

وی افزود: پیش از این نیز تذکراتی داده شده بود و روسیه و چین به آمریکا هشدار داده بودند که نباید از شورای امنیت سازمان ملل سوءاستفاده و خواسته های خود را بر این شورا تحمیل کند. با این حال، آمریکا و کشورهای هم پیمانش تلاش کردند این اقدام را عملی کنند که با وتوی چین و روسیه مواجه شد و عملاً یک شکست در صحنه دیپلماسی برای ترامپ رقم خورد.

این کارشناس مسائل سیاسی تصریح کرد: این اتفاق نشان داد که کشورهای قدرتمند دنیا در برابر ظلم و ستمی که علیه ایران صورت می گیرد و جنگی که به کشورمان تحمیل شده است، ایستاده اند و اجازه نمی دهند آمریکا یکجانبه گرایی خود را از طریق اعمال سیاست های تحریمی، تهدید، ترور، تطمیع، تحمیل و اقداماتی که با هدف تحقیر ملت ایران انجام می دهد، دنبال کند.

کنعانی مقدم ادامه داد: به نظر می رسد این شکست برای آمریکا در صحنه بین المللی، آن هم در شرایطی که ترامپ مرتباً در شبکه های رسانه ای از انزوای ایران سخن می گوید، شکست قابل توجهی محسوب می شود.

شورای امنیت صرفاً در مسیر خواسته های آمریکا حرکت نمی کند

وی در پاسخ به این سؤال که این اقدام چه پیامی درباره نقش شورای امنیت در قبال پرونده ایران و سیاست فشار آمریکا به جهان مخابره کرد، گفت: این اتفاق نشان داد شورای امنیت براساس واقعیات موجود در صحنه بین المللی، صرفاً در مسیر خواسته های آمریکا حرکت نمی کند و می تواند در برابر زورگویی و جنگ طلبی آمریکا نیز بایستد.

این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به جایگاه شورای امنیت سازمان ملل، اظهار کرد: شورای امنیت سازمان ملل می تواند مجوز اقدامات نظامی علیه کشورها را صادر کند و در مقابل، می تواند در مسیر صلح و آرامش نیز حرکت کند. این بار به نظر می رسد اعضای شورای امنیت درک مناسبی از جاه طلبی ها و ماجراجویی های ترامپ و همچنین جنایات جنگی صورت گرفته داشته اند.

کنعانی مقدم اضافه کرد: در همین چارچوب شاهد بودیم که موضوع حمله به مدرسه میناب و همچنین حادثه عروسی در هرمزگان در شورای امنیت مطرح شد و این اقدامات به عنوان جنایت جنگی مورد توجه قرار گرفت.

رقابت قدرت های بزرگ در شورای امنیت سازمان ملل

وی در پاسخ به این سؤال که اقدام روسیه و چین تا چه اندازه نشانه ای از تغییر در مناسبات قدرت و کاهش امکان اجماع جهانی علیه ایران است، گفت: مدت هاست که رقابت میان قدرت های بزرگ در شورای امنیت سازمان ملل وجود دارد و مخالفت هایی نیز مرتباً انجام می شود. همان طور که آمریکا قطعنامه ها علیه رژیم صهیونیستی و در دفاع از ملت فلسطین را وتو می کند، در مقابل، چین و روسیه نیز به دلیل رویکردهای یکجانبه گرایانه و جنگ طلبانه آمریکا به ویژه در دوره ترامپ، قطعنامه های مد نظر آمریکا را وتو می کنند.

این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد: این موضوع می تواند نشان دهنده آن باشد که یکجانبه گرایی آمریکا با شکست مواجه شده است؛ به ویژه اینکه در اجلاس ها و سازوکارهای اقتصادی مانند شانگهای، بریکس، اوراسیا و اکو نیز شاهد شکل گیری چارچوب هایی مبتنی بر منافع کشورهای عضو و مقابله با یکجانبه گرایی آمریکا هستیم.

وتوی چین و روسیه با درنظر گرفتن منافع خود

کنعانی مقدم در پاسخ به این پرسش که چه میزان همکاری های سیاسی و دیپلماتیک تهران، مسکو و پکن در این اقدام چین و روسیه مؤثر بود، گفت: چین و روسیه در تصمیماتی که اتخاذ می کند، هم منافع خود را در نظر می گیرند، هم به امنیت بین المللی توجه دارد و هم نسبت به تعهداتی که در توافق نامه 20 و 25ساله با ایران دارند، ملاحظاتی را مدنظر قرار می دهند.

وی افزود: جلوگیری از هژمونی آمریکا و حفظ ثبات و امنیت در بازار انرژی جهان نیز از دیگر موضوعاتی است که می تواند مورد توجه روسیه و چین باشد. با توجه به اینکه چین یکی از بزرگ ترین خریداران یا واردکنندگان نفت ایران است، حفظ امنیت مسیرهای انرژی برای این کشور اهمیت دارد. روسیه نیز به هر حال نسبت به امنیت در تنگه هرمز و باب المندب و سایر مسیرهای راهبردی منطقه دارای منافع است.

کنعانی مقدم بیان کرد: بنابراین، چین و روسیه در این تصمیم، هم منافع خود را در نظر گرفته اند و هم در برابر سیاست های یکجانبه گرایانه آمریکا ایستاده اند و تلاش کرده اند از تداوم هژمونی و یکجانبه گرایی آمریکا جلوگیری کنند.

سفر رئیس جمهور به نیویورک

کنعانی مقدم در پاسخ به این پرسش که با توجه به کسب 11 رأی موافق از سوی پیش نویس آمریکا و تصویب نشدن آن به دلیل مخالفت دو عضو دائم شورای امنیت، این موضوع چه پیامدهای حقوقی و سیاسی در مسیر فشارهای بین المللی علیه ایران خواهد داشت، گفت: ساختار شورای امنیت به گونه ای است که کشورهای عضو دائم این شورا از حق وتو برخوردارند؛ بنابراین حتی اگر همه اعضا به یک موضوع رأی مثبت بدهند، در صورتی که یکی از اعضای دائم آن را وتو کند، موضوع از دستور کار خارج می شود.

وی افزود: البته ممکن است آمریکا تلاش کند موضوع را به مجمع عمومی سازمان ملل ببرد و در قالب قطعنامه هایی که الزام آور نیستند، این موضوع را پیگیری کند اما بعید به نظر می رسد آمریکا بتواند از این مسیر به نتیجه مورد نظر خود دست پیدا کند.

این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به سفر رئیس جمهور ایران به نیویورک برای شرکت در مجمع عمومی سالانه سازمان ملل اظهار کرد: رئیس جمهور ایران نیز در آینده نزدیک به منظور شرکت در مجمع عمومی سالانه سازمان ملل به نیویورک عزیمت می کند و قطعاً در این نشست، حقایقی درباره جنایات رژیم صهیونیستی و آمریکا بیان خواهد شد.

کنعانی مقدم بیان کرد: در این عرصه باید واقعیت های موجود درباره عملکرد آمریکا و رژیم صهیونیستی در زمینه حقوق بشر، مبارزه با تروریسم و دموکراسی برای افکار عمومی جهان تبیین شود و پرده از ادعاهای آنها برداشته شود.

حقوق بشر و مبارزه با تروریسم؛ دو ادعای دروغین آمریکا برای سلطه بر جهان

کنعانی مقدم در پایان درباره خروج آمریکا از شورای حقوق بشر سازمان ملل و اینکه این اقدام تا چه اندازه نشان دهنده فاصله میان ادعاهای آمریکا درباره حقوق بشر و عملکرد این کشور است، اظهار کرد: حقوق بشر و مبارزه با تروریسم، دو ابزاری هستند که لیبرال دموکراسی و نظام استکباری برای سلطه بر جهان از آنها استفاده می کنند.

وی افزود: بسیاری از کشورهای دنیا با این ادعا که در آنها دموکراسی وجود ندارد، حقوق بشر رعایت نمی شود یا تروریسم در آنها حاکم است، هدف تهاجم نظامی قرار گرفته و اشغال شده اند و اقدامات نظامی علیه آنها صورت گرفته است.

این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد: اکنون نیز آمریکا بدون اینکه شورای حقوق بشر در قبال استانداردهای دوگانه این کشور اقدامی انجام دهد، تلاش می کرد این نهاد را تحت سلطه خود قرار دهد و چون نتوانست، از آن خارج شد. این اتفاق اثبات کرد که آمریکا نگاه و رویکرد ابزاری نسبت به موضوع حقوق بشر دارد.

انتهای پیام